CHRZEST

Jeśli ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To co dawne przeminęło, a nastało nowe. 2 Kor 5, 17

Co to jest chrzest?

Chrzest to brama prowadząca ze śmierci do życia; to wejście do Kościoła i początek trwałej komunii z Bogiem. [KKK 1213-1216, 1276-1278]

Chrzest jest sakramentem – bramą otwierającą dostęp do innych sakramentów. Jednoczy nas z Jezusem Chrystusem, włącza nas w Jego odkupieńczą Mękę na krzyżu, wyzwala nas przez to z mocy grzechu pierworodnego i wszystkich osobistych grzechów i po­zwala nam razem z Nim zmartwychwstać do życia bez końca. Ponieważ chrzest jest przymierzem z Bogiem, człowiek musi na nie odpowiedzieć swoim „Tak”. Podczas chrztu dzieci wiarę w ich imieniu wyznają rodzice.

Przez chrzest stajemy się członkami Ciała Chrystusa, siostrami i braćmi naszego Odkupiciela i dziećmi Boży­mi. Stajemy się wolni od grzechu, zostajemy wyrwani ze śmierci i odtąd jesteśmy przeznaczeni do życia w radości odkupionych. [KKK 1262-1274,1279-1280]

 

W jaki sposób udziela się chrztu?

Klasyczna forma udzielania sakramentu chrztu przewiduje trzykrotne zanurzenie dziecka w wodzie. Najczęściej jednak trzykrotnie polewa się główkę dziecka wodą przy jednoczesnym wypowiedzeniu przez szafarza sakramentu słów: „N., ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. [KKK 1229-1245, 1278]

Woda symbolizuje oczyszczenie i nowe życie, co znalazło swój wyraz już przy okazji chrztu Janowego. Chrzest, który udzielany jest wodą w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, jest czymś więcej niż znakiem nawrócenia i pokuty, jest nowym życiem w Chrystusie. Dlatego celebracji sakramentu chrztu towarzyszą jeszcze inne znaki: namaszczenie(wybranie), biała szata(wolność od grzechu) i świeca (symbol Jezusa Chrystusa, Światłości Świata).

 

Kto może zostać ochrzczonym i czego wymaga się od kandydata do chrztu?

Każdy człowiek, który jeszcze nie został ochrzczony. Jedynym wymogiem jest wiara, którą podczas chrztu trzeba wyznać publicznie.

 

Czemu Kościół pozostaje przy praktyce chrztu dzieci?

Kościół praktykował chrzest dzieci od czasów starożytnych. Istnieje tego tylko jeden powód: zanim zdecydujemy się na Boga, Bóg zdecydował się na nas. Chrzest jest zatem łaską, niezasłużonym darem, przyjęciem nas przez Boga bez warunków wstępnych. Wierzący rodzi­ce, którzy chcą tego, co najlepsze dla swoich dzieci, chcą też chrztu, przez który dziecko zostanie uwolnione od grzechu pierworodnego i z mocy śmierci. [KKK 1250,1282]

Chrzest dziecka zakłada, że chrześcijańscy rodzice wpro­wadzą je w wiarę. Nie jest rzeczą słuszną odmawiać dziec­ku chrztu, kierując się błędnie rozumianą liberalnością. Tak jak nie można odmówić dziecku miłości, żeby później samo się na miłość zdecydowało, podobnie byłoby rzeczą  niesłuszną, gdyby wierzący rodzice odmawiali swojemu dziecku łaski Bożej w sakramencie chrztu. Podobnie jak każdy człowiek rodzi się ze zdolnością mówienia, ale przecież języka musi się dopiero nauczyć, tak samo każdy człowiek rodzi się ze zdolnością do wiary, jednak musi ją dopiero poznać.

Sakrament chrztu jest udzielany w II niedzielę miesiąca w czasie Mszy św. o godz. 1100. Odpowiednio wcześniej należy zgłosić dziecko do chrztu w kancelarii parafialnej.

Konieczne dokumenty i informacje:

 - urodzenia z USC

- zaświadczenia kandydatów na rodziców chrzestnych stwierdzające, że są praktykującymi katolikami, gdyż jak stwierdza KKK, ojcem lub matką chrzestną może być  katolik, bierzmowany który przyjął sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą, odpowiadające funkcji, jaką ma spełniać. (KKK 874)

Comments are closed.